गजल

By -
अमृत "भान्जाभाई "
हिर्दय तोडेर गयौ प्रिया ।
किन छोडेर गयौ प्रिया ।।
मलाई त्यही छाडि यात्रा ।
कता मोडेर गयौ प्रिया ।।
मन भित्र बारे कै थिए ।
ताल्चा फोडेर गयौ प्रिया ।।
शिशा हुँ म शिशा सँगै ।
मुटु जोडेर गयौ प्रिया ।।

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

कबिता

By -
झरीबर्षा प्रिया जब तिमी झरीमा रुझ्दै मेरो सामु देखिन्छौ म अतित सम्झन थाल्छू सम्झ त , तिमी थियौ ,म थिए हाम्ले ओढने एउटै घुम थियो // आज अनायसै बर्षात सँगै मलाई रुझाउन किन आयौ ?? म त पलपल तिम्रो मायामा रुझेको थिए, म त पलपल तिम्रो यादमा डुबेको थिए, आज फेरी पानी सँगै अतित बल्झाउन तिमी आयौ {अब तिमी आउनु पर्छ } बर्षा सँगै, अनि हामी झम झम पानी मा, एउटै घुम ओढौला//// अमृत भन्जाभाइ 2066/2/30 13jun009
Read more

गजल

By -
Image
गजल मन मनै माया गर्ने शैली तिम्रो जाती लाग्यो । अपरिचित स्वरूप तिम्रो नजिकैको साथी लाग्यो ।। चारैतिर हेरी बस्छु देखिन्छकी तिमीलाई भनी । मन भित्रको तिम्रो शहर सबै भन्दा माथि लाग्यो ।। मौनतामै बिलाएका मायाका ति आवाजहरु । सपनामा आईदिदा दिउसो पनि राती लाग्यो ।। ईशाराका भाबहरु शायद   मैले बुझिन कि ? । तिम्रो मनमा दाग लाउने मै मात्र घाती लाग्यो ।। कृति भट्टराई   
Read more

आदिवासी आगो – हेम मन्जिल

By -
Image
म स्वयं चिहान बौरिएर स्थापित एक आदिवासी विद्रोही कवि कुनै महाराजको कोठीको एक अन्धकार कुनामा भएको हुनुपर्छ सायद मेरो हत्या अथवा, मेरो हत्या हुनुपूर्व महाराजको श्रीपेच सजाइएको थियो निकालेर मेरा दाँतहरू दरबारको मूलद्वारमा टाँगिएको थियो निकालेर मेरा आँखाहरू मेरो मुटु, जिब्रो, गिदी, रगत र अण्डकोष निकालेर भव्य रात्रिभोज मनाइएको थियो हो, त्यतिखेर मरेको थियो एउटा क्रान्ति म लासका टाउकाहरूमा बोकेर एउटा अन्तिम विद्रोह उभिएको छु चिहानमाथि ए चिहानसम्म आउने मलामीहरू हो ! केही रुन्चे कविहरू र सामन्तवादका नयाँ ठेकेदारहरूलाई यो सुनाइदिनू, एउटा आदिवासी विद्रोही कवि चिहानमाथि उभिएको छ रगतको मसीले लेखेर आगोका कविताहरू ।
Read more